Deklination von Ansporn [ˈanˌʃpɔʁn]maskulin (der)
Deklination von Ansporn
| Kasus | Singular | Plural | |
|---|---|---|---|
Nominativ wer? was? | wer? was? | Ansporn | — |
Genitiv wessen? | wessen? | Anspornes | — |
Dativ wem? | wem? | Ansporn | — |
Akkusativ wen? was? | wen? was? | Ansporn | — |
| Kasus | Singular | Plural | |
|---|---|---|---|
Nominativ wer? was? | wer? was? | Ansporn | — |
Genitiv wessen? | wessen? | Anspornes | — |
Dativ wem? | wem? | Ansporn | — |
Akkusativ wen? was? | wen? was? | Ansporn | — |