Verb bekennen [bəˈkɛnən] richtig konjugierenHilfsverb: habenmixed

Eine nicht offensichtliche Tatsache offen aussprechen.

bekennen im Überblick

Verbklassegemischtes Verb
Hilfsverb (Perfekt)haben
TrennbarNein
PassivfähigJa

Präsens von bekennen

 IndikativKonjunktiv I
ichbekennebekenne
dubekennstbekennest
er/sie/esbekenntbekenne
wirbekennenbekennen
ihrbekenntbekennet
siebekennenbekennen

Präteritum von bekennen

 IndikativKonjunktiv II
ichbekanntebekennte
dubekanntestbekenntest
er/sie/esbekanntebekennte
wirbekanntenbekennten
ihrbekanntetbekenntet
siebekanntenbekennten

Perfekt von bekennen

 IndikativKonjunktiv I
ichhabe bekannthabe bekannt
duhast bekannthabest bekannt
er/sie/eshat bekannthabe bekannt
wirhaben bekannthaben bekannt
ihrhabt bekannthabet bekannt
siehaben bekannthaben bekannt

Plusquamperfekt von bekennen

 IndikativKonjunktiv II
ichhatte bekannthätte bekannt
duhattest bekannthättest bekannt
er/sie/eshatte bekannthätte bekannt
wirhatten bekannthätten bekannt
ihrhattet bekannthättet bekannt
siehatten bekannthätten bekannt

Futur I von bekennen

 IndikativKonjunktiv IKonjunktiv II
ichwerde bekennenwerde bekennenwürde bekennen
duwirst bekennenwerdest bekennenwürdest bekennen
er/sie/eswird bekennenwerde bekennenwürde bekennen
wirwerden bekennenwerden bekennenwürden bekennen
ihrwerdet bekennenwerdet bekennenwürdet bekennen
siewerden bekennenwerden bekennenwürden bekennen

Futur II von bekennen

 IndikativKonjunktiv IKonjunktiv II
ichwerde bekannt habenwerde bekannt habenwürde bekannt haben
duwirst bekannt habenwerdest bekannt habenwürdest bekannt haben
er/sie/eswird bekannt habenwerde bekannt habenwürde bekannt haben
wirwerden bekannt habenwerden bekannt habenwürden bekannt haben
ihrwerdet bekannt habenwerdet bekannt habenwürdet bekannt haben
siewerden bekannt habenwerden bekannt habenwürden bekannt haben

Imperativ von bekennen (Befehlsform)

PronomenForm
dubekenne
ihrbekennt
Siebekennen Sie

Rektion von bekennen (Satzbau-Muster)

  • Akkusativ-ObjektDirektes Objekt im Akkusativ
    bekennen (Akk)

Häufige Fragen zu bekennen

Was bedeutet „bekennen"?
Eine nicht offensichtliche Tatsache offen aussprechen.
Ist „bekennen" ein starkes oder schwaches Verb?
„bekennen" ist ein gemischtes Verb.
Welches Hilfsverb braucht „bekennen" im Perfekt?
„bekennen" bildet das Perfekt mit „haben".
Ist „bekennen" trennbar?
Nein, „bekennen" ist nicht trennbar.
Wie lautet der Imperativ von „bekennen"?
Der Imperativ von „bekennen" ist: du: „bekenne", ihr: „bekennt", Sie: „bekennen Sie".
Welche Rektion hat „bekennen"?
„bekennen" verlangt Akkusativ.

Weitere Verben