Conjugate the verb anvertrauen [/ˈanfɛɐ̯ˌtʁaʊ̯ən/] correctlySeparableAuxiliary: habenweak
Jemandem etwas zur sicheren Obhut geben.
anvertrauen at a glance
| Verb class | weak verb |
|---|---|
| Auxiliary (perfect) | haben |
| Separable | Yes (prefix: an-) |
| Can be passive | Yes |
Present of anvertrauen
| Indicative | Subjunctive I | |
|---|---|---|
| ich | vertraue an | vertraue an |
| du | vertraust an | vertrauest an |
| er/sie/es | vertraut an | vertraue an |
| wir | anvertrauen | vertrauen an |
| ihr | vertraut an | vertrauet an |
| sie | vertrauen an | vertrauen an |
Preterite of anvertrauen
| Indicative | Subjunctive II | |
|---|---|---|
| ich | vertraute an | vertraute an |
| du | vertrautest an | vertrautest an |
| er/sie/es | vertraute an | vertraute an |
| wir | vertrauten an | vertrauten an |
| ihr | vertrautet an | vertrautet an |
| sie | vertrauten an | vertrauten an |
Perfect of anvertrauen
| Indicative | Subjunctive I | |
|---|---|---|
| ich | habe anvertraut | habe anvertraut |
| du | hast anvertraut | habest anvertraut |
| er/sie/es | hat anvertraut | habe anvertraut |
| wir | haben anvertraut | haben anvertraut |
| ihr | habt anvertraut | habet anvertraut |
| sie | haben anvertraut | haben anvertraut |
Past perfect of anvertrauen
| Indicative | Subjunctive II | |
|---|---|---|
| ich | hatte anvertraut | hätte anvertraut |
| du | hattest anvertraut | hättest anvertraut |
| er/sie/es | hatte anvertraut | hätte anvertraut |
| wir | hatten anvertraut | hätten anvertraut |
| ihr | hattet anvertraut | hättet anvertraut |
| sie | hatten anvertraut | hätten anvertraut |
Future I of anvertrauen
| Indicative | Subjunctive I | Subjunctive II | |
|---|---|---|---|
| ich | werde anvertrauen | werde anvertrauen | würde anvertrauen |
| du | wirst anvertrauen | werdest anvertrauen | würdest anvertrauen |
| er/sie/es | wird anvertrauen | werde anvertrauen | würde anvertrauen |
| wir | werden anvertrauen | werden anvertrauen | würden anvertrauen |
| ihr | werdet anvertrauen | werdet anvertrauen | würdet anvertrauen |
| sie | werden anvertrauen | werden anvertrauen | würden anvertrauen |
Future II of anvertrauen
| Indicative | Subjunctive I | Subjunctive II | |
|---|---|---|---|
| ich | werde anvertraut haben | werde anvertraut haben | würde anvertraut haben |
| du | wirst anvertraut haben | werdest anvertraut haben | würdest anvertraut haben |
| er/sie/es | wird anvertraut haben | werde anvertraut haben | würde anvertraut haben |
| wir | werden anvertraut haben | werden anvertraut haben | würden anvertraut haben |
| ihr | werdet anvertraut haben | werdet anvertraut haben | würdet anvertraut haben |
| sie | werden anvertraut haben | werden anvertraut haben | würden anvertraut haben |
Imperative of anvertrauen (command form)
| Pronoun | Form | Note |
|---|---|---|
| du | vertrau an | 2nd person singular |
| ihr | vertraut an | 2nd person plural |
| Sie | vertrauen Sie an | polite form |
Government of anvertrauen (sentence patterns)
- Dative + accusativeDative + accusative complementanvertrauen (Dat + Akk)
Frequently asked questions about anvertrauen
What does "anvertrauen" mean?▾
Jemandem etwas zur sicheren Obhut geben.
Is "anvertrauen" a strong or weak verb?▾
"anvertrauen" is a weak verb.
Which auxiliary does "anvertrauen" take in the perfect?▾
"anvertrauen" forms the perfect with "haben".
Is "anvertrauen" separable?▾
Yes, "anvertrauen" is a separable verb. The prefix "an-" is split off in the main clause.
What is the imperative of "anvertrauen"?▾
The imperative of "anvertrauen" is: du: "vertrau an", ihr: "vertraut an", Sie: "vertrauen Sie an".
What government does "anvertrauen" take?▾
"anvertrauen" requires dative and accusative.
