Pravilno konjugiraj glagol anklingen [ˈaŋˌklɪŋən]OdvojivPomoćni glagol: seinstrong

Leise hörbar werden oder an etwas erinnern.

anklingen ukratko

Vrsta glagolajaki glagol
Pomoćni glagol (perfekt)sein
Ablautski obrazaci-a-u
OdvojivDa (prefiks: an-)
Može u pasivNe

Prezent glagola anklingen

 IndikativKonjunktiv I.
ichklinge anklinge an
duklingst anklingest an
er/sie/esklingt anklinge an
wiranklingenklingen an
ihrklingt anklinget an
sieklingen anklingen an

Preterit glagola anklingen

 IndikativKonjunktiv II.
ichklang anklänge an
duklangst anklängest an
er/sie/esklang anklänge an
wirklangen anklängen an
ihrklangt anklänget an
sieklangen anklängen an

Perfekt glagola anklingen

 IndikativKonjunktiv I.
ichhabe angeklungenhabe angeklungen
duhast angeklungenhabest angeklungen
er/sie/eshat angeklungenhabe angeklungen
wirhaben angeklungenhaben angeklungen
ihrhabt angeklungenhabet angeklungen
siehaben angeklungenhaben angeklungen

Pluskvamperfekt glagola anklingen

 IndikativKonjunktiv II.
ichhatte angeklungenhätte angeklungen
duhattest angeklungenhättest angeklungen
er/sie/eshatte angeklungenhätte angeklungen
wirhatten angeklungenhätten angeklungen
ihrhattet angeklungenhättet angeklungen
siehatten angeklungenhätten angeklungen

Futur I. glagola anklingen

 IndikativKonjunktiv I.Konjunktiv II.
ichwerde anklingenwerde anklingenwürde anklingen
duwirst anklingenwerdest anklingenwürdest anklingen
er/sie/eswird anklingenwerde anklingenwürde anklingen
wirwerden anklingenwerden anklingenwürden anklingen
ihrwerdet anklingenwerdet anklingenwürdet anklingen
siewerden anklingenwerden anklingenwürden anklingen

Futur II. glagola anklingen

 IndikativKonjunktiv I.Konjunktiv II.
ichwerde angeklungen habenwerde angeklungen habenwürde angeklungen haben
duwirst angeklungen habenwerdest angeklungen habenwürdest angeklungen haben
er/sie/eswird angeklungen habenwerde angeklungen habenwürde angeklungen haben
wirwerden angeklungen habenwerden angeklungen habenwürden angeklungen haben
ihrwerdet angeklungen habenwerdet angeklungen habenwürdet angeklungen haben
siewerden angeklungen habenwerden angeklungen habenwürden angeklungen haben

Imperativ glagola anklingen (zapovjedni oblik)

ZamjenicaOblik
dukling an
ihrklingt an
Sieklingen Sie an

Rekcija glagola anklingen (rečenični obrasci)

  • an + AkuzativPrijedložni objekt
    anklingen an + Akk

Česta pitanja o glagolu anklingen

Što znači „anklingen"?
Leise hörbar werden oder an etwas erinnern.
Je li „anklingen" jaki ili slabi glagol?
„anklingen" je jaki glagol. Slijedi ablautski obrazac i-a-u.
Koji pomoćni glagol „anklingen" uzima u perfektu?
„anklingen" tvori perfekt s „sein".
Je li „anklingen" odvojiv?
Da, „anklingen" je odvojiv glagol. Prefiks „an-" odvaja se u glavnoj rečenici.
Kako glasi imperativ glagola „anklingen"?
Imperativ glagola „anklingen" jest: du: „kling an", ihr: „klingt an", Sie: „klingen Sie an".
Koju rekciju ima „anklingen"?
„anklingen" zahtijeva an + Akuzativ.
Može li se „anklingen" koristiti u pasivu?
Ne, „anklingen" se ne može staviti u pasiv.

Više glagola