Pravilno konjugiraj glagol anvertrauen [/ˈanfɛɐ̯ˌtʁaʊ̯ən/]OdvojivPomoćni glagol: habenweak
Jemandem etwas zur sicheren Obhut geben.
anvertrauen ukratko
| Vrsta glagola | slabi glagol |
|---|---|
| Pomoćni glagol (perfekt) | haben |
| Odvojiv | Da (prefiks: an-) |
| Može u pasiv | Da |
Prezent glagola anvertrauen
| Indikativ | Konjunktiv I. | |
|---|---|---|
| ich | vertraue an | vertraue an |
| du | vertraust an | vertrauest an |
| er/sie/es | vertraut an | vertraue an |
| wir | anvertrauen | vertrauen an |
| ihr | vertraut an | vertrauet an |
| sie | vertrauen an | vertrauen an |
Preterit glagola anvertrauen
| Indikativ | Konjunktiv II. | |
|---|---|---|
| ich | vertraute an | vertraute an |
| du | vertrautest an | vertrautest an |
| er/sie/es | vertraute an | vertraute an |
| wir | vertrauten an | vertrauten an |
| ihr | vertrautet an | vertrautet an |
| sie | vertrauten an | vertrauten an |
Perfekt glagola anvertrauen
| Indikativ | Konjunktiv I. | |
|---|---|---|
| ich | habe anvertraut | habe anvertraut |
| du | hast anvertraut | habest anvertraut |
| er/sie/es | hat anvertraut | habe anvertraut |
| wir | haben anvertraut | haben anvertraut |
| ihr | habt anvertraut | habet anvertraut |
| sie | haben anvertraut | haben anvertraut |
Pluskvamperfekt glagola anvertrauen
| Indikativ | Konjunktiv II. | |
|---|---|---|
| ich | hatte anvertraut | hätte anvertraut |
| du | hattest anvertraut | hättest anvertraut |
| er/sie/es | hatte anvertraut | hätte anvertraut |
| wir | hatten anvertraut | hätten anvertraut |
| ihr | hattet anvertraut | hättet anvertraut |
| sie | hatten anvertraut | hätten anvertraut |
Futur I. glagola anvertrauen
| Indikativ | Konjunktiv I. | Konjunktiv II. | |
|---|---|---|---|
| ich | werde anvertrauen | werde anvertrauen | würde anvertrauen |
| du | wirst anvertrauen | werdest anvertrauen | würdest anvertrauen |
| er/sie/es | wird anvertrauen | werde anvertrauen | würde anvertrauen |
| wir | werden anvertrauen | werden anvertrauen | würden anvertrauen |
| ihr | werdet anvertrauen | werdet anvertrauen | würdet anvertrauen |
| sie | werden anvertrauen | werden anvertrauen | würden anvertrauen |
Futur II. glagola anvertrauen
| Indikativ | Konjunktiv I. | Konjunktiv II. | |
|---|---|---|---|
| ich | werde anvertraut haben | werde anvertraut haben | würde anvertraut haben |
| du | wirst anvertraut haben | werdest anvertraut haben | würdest anvertraut haben |
| er/sie/es | wird anvertraut haben | werde anvertraut haben | würde anvertraut haben |
| wir | werden anvertraut haben | werden anvertraut haben | würden anvertraut haben |
| ihr | werdet anvertraut haben | werdet anvertraut haben | würdet anvertraut haben |
| sie | werden anvertraut haben | werden anvertraut haben | würden anvertraut haben |
Imperativ glagola anvertrauen (zapovjedni oblik)
| Zamjenica | Oblik | Napomena |
|---|---|---|
| du | vertrau an | 2. lice jednine |
| ihr | vertraut an | 2. lice množine |
| Sie | vertrauen Sie an | iz poštovanja |
Rekcija glagola anvertrauen (rečenični obrasci)
- Dativ + akuzativDativna + akuzativna dopunaanvertrauen (Dat + Akk)
Česta pitanja o glagolu anvertrauen
Što znači „anvertrauen"?▾
Jemandem etwas zur sicheren Obhut geben.
Je li „anvertrauen" jaki ili slabi glagol?▾
„anvertrauen" je slabi glagol.
Koji pomoćni glagol „anvertrauen" uzima u perfektu?▾
„anvertrauen" tvori perfekt s „haben".
Je li „anvertrauen" odvojiv?▾
Da, „anvertrauen" je odvojiv glagol. Prefiks „an-" odvaja se u glavnoj rečenici.
Kako glasi imperativ glagola „anvertrauen"?▾
Imperativ glagola „anvertrauen" jest: du: „vertrau an", ihr: „vertraut an", Sie: „vertrauen Sie an".
Koju rekciju ima „anvertrauen"?▾
„anvertrauen" zahtijeva dativ i akuzativ.
